બેકપેકર્સ : True game changers
તેનું નામ યશ પટેલ. મૂળ ગુજરાતી પણ દિલ્હીમાં સ્થાયી જેની ઉંમર ચોવીસ-પચીસ વર્ષ હશે. પાતળો બાંધો, ઊંચું કદ, સ્ફૂર્તિમય મિજાજ અને દુનિયા ઘૂમી લેવાના સપના સાફ દેખાઈ આવે એવી તેજ આંખો.
ચેહરા પર ઉંમર નો જરાય લસરકો નહિ એવા વેસ્ટર્ન ચેહરા પર આચ્છી દાઢી અને કલાસિક ચશ્માને કારણે ચેહરા પર અલગ જ ચાર્મ દેખાતો હતો. જૂનું ઘસાયેલું જિન્સ અને ખુલતી ટી-શર્ટ તેનો રોજનો પોશાક જ હતો. તે બેક્પેકર છે. કઈ નઈ તો અત્યારે તો આ જ તેની સાચી ઓળખ છે.
બેક્પેકર શબ્દ કદાચ નવો હોઈ શકે. બેક્પેકરને ટૂંક માં સમજવો હોઈ તો "યેહ જવાની હે દીવાની" ફિલ્મ નો રનબીર કપૂર કહી શકાય.
ખભા પર મોટ્ટો તોતિંગ થેલો ભરાવીને દુનિયા ના જુદા જુદા દેશોના રંગોએ રંગાવા અને નિહાળવા નીકળી પડેલો બિન્ધાસ્ત પ્રવાસી. સામાન્ય પ્રવાસીઓની જેમ મોટી સૂટકેસ, વધારે સામાન, એડવાન્સ બુકિંગ, કાર, વગેરે બેક્પેકર્સને માફક ના આવે. તે તો બિન્ધાસ્ત અને જુગાડુ જ હોવાનો જે ઓછા પૈસે વધારે ફરી લે. આવા અનેક પ્રવાસીઓ ઇન્ડિયા આવે છે અને મહિનાઓ સુધી અલગારી રખડપટ્ટી કરે છે.
યશ તેની બેકપેકર્સ કોમ્યુનિટીનો પરફેક્ટ પ્રતિનિધિ છે. ચીન, રશિયા, થાઈલેન્ડ જેવા ચારેક દેશો ખૂંદી આવેલ યશનો હોંગ કોંગમા તેનો ત્રીજો મહિનો છે.
પિતાના એન્જિનિયર બનાવવાના ખ્વાબને પૂરું કરી યશએ એક વર્ષ જેવું નાની મોટી જોબ કરી પૈસા ભેગા કર્યા અને પછી ઘરે સૌને મનાવીને બેકપેકર્સની જિંદગી જીવવા નીકળી પડ્યો.
આપણા દેશમાં છોકરા-છોકરીઓ ઉપર માતા-પિતાના સપનાઓ પુરા કરવાનું ભારણ જ એટલું હોય છે કે તેમની જિંદગી જીવવાનો મોકો જ આધેડ વય બાદ મળે છે. ત્યાં જ તેમના પર જવાબદારીઓનું પોટલું નાખી દેવામાં આવે છે. ભારતીય સમાજમાં જો છોકરો/છોકરી 25 વર્ષ સુધી ગ્રેજ્યુએટ ન થયો હોઈ તો જાણે મોટો ગુનાખોર હોઈ એમ જોવામાં આવે છે. અને 30 વર્ષ સુધી અનસેટલ ફરતો હોય તો તો પછી નવરા સમાજ માટે આગમાં ઘી ની વાત.
હવે સ્કૂલનું ભણતર પૂરું કરી સત્તર-અઢાર વર્ષની કાચી ઉંમરમાં છોકરાછોકરીઓને ક્યાં થી સમજ હોઈ કે આગળ શું કરવું? આટલા મોટા નિર્ણય માટે ખાસ્સો અનુભવ જોઈએ. જે જુવાનીમા પાપાપગલી કરતામાં ક્યાંથી હોવાની. આથી માતા-પિતા તેમને ગમતી કોઈ પણ લાઈન લેવડાઈ દે છે. આ લાઈન જો માફક આવી જાય તો ઠીક નઈ તો બે-ચાર વર્ષ બગડે જ.
લાઈન પસંદ કરતા પહેલા જુવાનિયાઓનું ઘરે થી નીકળી થોડો પ્રવાસ કરવો જ જોઈએ કારણકે પ્રવાસ થી પોતાના વિષે જેટલું જાણવા મળે છે તેટલું કોઈ પ્રવચન કે સ્પીચ સાંભળવાથી નથી મળતું. યશ કહે છે કે, "હું જોબ કરતો હતો તે દરમ્યાન મેં ઘણી રિસેર્ચ કરી હતી કે કયા દેશમાં શું જોવા જેવું છે અને બસ નીકળી પડ્યો."
કોઈ ચિંતા અને કોઈ જંજટ વગર ખભે થેલો ભરાવી બસ મહિનાઓ સુધી રખડતું રેહવું એ કદાચ પશ્ચિમી જીવનશૈલી કહી શકાય. પણ પોતાના વિષે જાણવા માટે બધું જાયેઝ કહેવાય.
યશ ઘરે થી નીકળ્યો ત્યારે તે માત્ર 2 પેન્ટ 2 ટી-શર્ટ લઈને નીકળ્યો હતો. અને તેનો જીવ સમાન કેમેરો.તેમજ બીજી નાની મોટી વસ્તુઓ. યશ કહે છે કે "અમે ગમે ત્યારે રહેવા માટે સસ્તામાં સસ્તી જગ્યા જ શોધીએ છે. અને ફરવામાં વધારે પૈસા ખર્ચીએ છે." અને બેકપેકર્સનો આજ સીધો નિયમ છે કે ખાવા-પીવા, રહેવા કરતા નવી જગ્યાઓ જોવામાં વધારે ખર્ચ કરવો.
યશનું વ્યક્તિત્વ જુના જિન્સ જેવું છે કોઈ ની પણ સાથે કંફર્ટ થઇ જાય, પળભરમાં જ કોઈ ની પણ સાથે મિત્રતા કરી દે એવો સ્વભાવ. આવા સ્વભાવને કારણે જ એકલો પ્રવાસી ઇન્ટરેસ્ટિંગ અને આકસ્રષણનું કેન્દ્ર બની જાય છે. શરમાળ અને ઓછાબોલી વ્યક્તિ માટે પણ એકલો પ્રવાસ સારો પુરવાર થાય છે બસ શરત એટલી કહી શકાય કે તેનામાં નવી જગ્યાઓ જાણવા અને જોવાની ઉત્સુકતા હોવી જોઈએ.
જો સ્માર્ટ પ્લાંનિંગ હોય તો આવો પ્રવાસ કોઈ જોખમી બનતો નથી.